ေဗဒါေတြျပန္ပြင့္ေနျပီ

ေဗဒါေတြျပန္ပြင္ ့ေနျပီ
ေဗဒါေတြျပန္ပြင္ ့ေနျပီ
ေဗဒါေတြျပန္ပြင္ ့ေနျပီ ...မိေဗဒါ
နင္ခင္းထားခဲ ့တဲ ့လမ္းေလးလဲ...ငါနဲ ့ပနံသင္ ့ေနျပီ...
အရည္ေပ်ာ္မတတ္..ညႊတ္ေကြးခ်င္ေနတဲ ့မိုးတိမ္ေတြေလ
ငါ ့ကို အျမဲဖ်ားေယာင္းေနတယ္...
ဟုတ္တယ္ မိေဗဒါ....
ငါဆိုတာ .... ေၾကကြဲခြင္ ့မရတဲ ့..လြင္ျပင္တစ္ပုဒ္ေပါ ့
နင္မွတ္မိေသးလား ...မိေဗဒါ...
ငါေကာင္းကင္ၾကီးကို ထက္ျခမ္းခြဲျပတုန္းကေလ...
ၾကယ္ေတြခြက္ထိုးခြက္လန္ ရယ္ၾကတာကို....နင္ မ်က္လံုးအ၀ိုင္းသားေလးနဲ ့....ေပါ ့..
နင္လည္းေမ ့မယ္မထင္ပါဘူး မိေဗဒါရယ္....
သံေယာဇဥ္ဆိုတာ....ေမ ့ေကာင္းတဲ ့အရာမွ မဟုတ္တာ....
မိေဗဒါေရ....နင္ ့လက္ဖ၀ါးတစ္စံုတည္းနဲ ့...
ငါ ့ေကာင္းကင္ကို ဖန္တီးလို ့ရတာ အံ ့ေရာငါကလည္း....
ရာဇ၀င္ထဲက.....ေန..မနည္းရုန္းကန္ထြက္လာရတာေလ........
အက္စစ္မိုးေတြ သြန္းျဖိဳးေနခ်ိန္မွာ....ငါ ့ကိုလည္း နတ္ဆိုးတို ့..
ဂါထာမႏ ၱန္ရြတ္လို ့..လမ္းခြဲေစတဲ ့ကံၾကမၼာက မ်က္စိမပါဘူး...မိေဗဒါေရ..
ငါကလည္းခက္တယ္ မိေဗဒါေရ...
ေကသရာဇာ ျခေသၤ ့မင္းလို လည္ဆံတစ္ဖြားဖြားနဲ ့..လမ္းမ်ားခ်င္ေနတဲ ့ေကာင္ေလ
ဂ်စ္ပစီ...ဆံုမွတ္မွာ......ေက်းဇူးျပဳ၍ေပါ့ ..
နင္ ငါ ့ကိုဘာမွ မပံုအပ္ခဲ ့ပါနဲ ့....မထုိက္တန္သူလို ့....
ငါသတ္မွတ္ထားတဲ ့...နင္ဟာ...သက္တန္ ့ေလးပါ.....
ေနေရာင္မလာခင္ေလးပဲ....ငါ ့၀င္ရိုးစြန္းေတြကေန..နင္တြားသြားျပေလ...
ငါဟာ..ခုဆို...မိုးတိမ္ေတြလိုေၾ ကကြဲေနတယ္...
ည..ေတြလို ခံစားတယ္...
တစ္ခါတစ္ရံဆို...ေမွာင္ရီပ်ိဳးပ်က္ေနတဲ ့..
ညေနခင္း..ထဲ..လြယ္အိတ္အညိဳေလးနဲ ့
မနက္ျဖန္ ဆို...မနက္ျဖန္ ဆို....ဟင္ ့အင္း...ငါမေတြးရဲေတာ ့ဘူး မိေဗဒါေရ...
မိေဗဒါေရ...နင္ကေတာ ့ၾကာရြက္ေပၚတင္ခ်င္ခဲ ့မိတဲ ့..
အတိတ္က အိမ္မက္မိုးေရစက္ေတြကို နာၾကည္းေနေလာက္ျပီ..
ငါကေတာ ့....ငါကေတာ ့ေပါ ့.......မိေဗဒါရယ္..
မေျပာေတာ ့ပါဘူး....ငါေျပာလည္း.....နင္က..ငါ ့ကို...
ဂႏ ၱ၀င္ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ေလာက္ပဲထင္မွာ....ဟုတ္တယ္မိေဗဒါေရ.....
ၾကည္ ့တာနဲ ့ျမင္တာဟာ...ထပ္တူမက်ဘူး...
အစက္အေျပာက္ေလးေတြလို...ငါဟာ ..က်ဥ္းေျမာင္းတယ္..
နင္က .... ေတာ ့အေျဖမရွိတဲ ့ပုစ ၦာေပါ ့...
တစ္ေန ့ေန ့ေတာ ့ငါတုိ ့
...........................
ငါ.....................
တို ့......
ေဗဒါေတြျပန္ပြင္ ့ေနျပီ ..မိေဗဒါေရ...
ငါဆိုတာေၾကကြဲခြင္ ့မရတဲ ့လြင္ျပင္တစ္ပုဒ္ေပါ ့...
(ရင္ခြင္ရွိန္း)