သာသည့္ေျမ သို႕.......

အလွထူးပါဘိ
ျမဖူးျပာအငုံနဲ့
လႊာရုံမွာ ညွွာစုံက်င္းေရာ့ထင္
ျဖဴဝင္းေငြမွုန္လႊာတုိ့
ေလယူရာ ရနံ့ညွင္း
သင္းပ်ံ ့ခဲ့ သူျခံမွာ..။
ငါ့ျခံံၾကည့္ျပန္ေတာ့
မခ်ိပူေပြျပာခဲ
ေျမျပာမွာ ေနစာေတာင္မတင့္နုိင္ဘု
ၾကည္စရာ နီဝါေတြလည္းမပြင့္ေလေတာ့...
စိမ္းရင့္ေရာင္ နြယ္ျခဳံဖုတ္ေတြက
ရွုပ္ေထြးကာ လိမ္ေခြယွက္..
အားပ်က္စရာ..။
သူ့စခန္း
သာဆန္းရဂုံသြင္မုိ့..
ငါလွမ္းကာခုိဝင္လုိ့..
ျပာေငြစင္ၾကဳိင္ပ်ံ ့ရွားပါတဲ့
ပြင့္ငုုံဆင္ ပင္ေတြြၾကားမွလ
ေလွ်ာက္သြားကာ ေပ်ာ္လုိလွပါဘိ
ျမေရာင္စုိ သည္ေျမခင္းရယ္နဲ့
ညွွင္းေလခုိ သစ္ညဳိရိပ္မွာျဖင့္
ေလ်ာင္းအိပ္လုိ့ တကုိယ္သာ
ရႊင္ပါခ်င္ စိတ္ထဲ..။
သုိ့လည္းေလ
မသင့္ေလ်ာ္ေပဘု
ငါ့ျခံေျမ ဥယ်ာဥ္နန္းဟာလည္း
လွေလသည္ သာစခန္းေပေပါ့
စိတ္ပန္းကုိ သည္လုိေျဖလုိ ့
က်က္သေရ တက္ေနဝင့္ေအာင္လ
ငါ့ျခံေျမ အေျချမင့္ခ်င္ငဲ့
သူ့ေျမမွာ ျဖဴျပာပြြင့္ရင္ျဖင့္
ငါ့ေျမမွာ နီဝါတင့္ရမေပါ့
အခြင့္အခါေမွ်ာ္လုိ ့
ဥယ်ာဥ္ေတာ္ သာယာေရးကုိလ
ရွုျမင္ေမွ်ာ္ ခါခါေတြးပါလုိ့..
မေနွးပင္ အားအင္ထုတ္လုိ့ရယ္..
ေပါင္းနွုတ္ဖုိ ့ ခဲ..။
(ေငြတာရီ)