ဇာတ္ဆရာ အလိုက်

သခင္
လိုရာသာႏွင္ပါ
မၾကင္နာပစ္ကာေျပး
လႊတ္ေတာ့မေပးပါႏွင့္ ......

ဇာတ္ခံုရဲ႕အလွ
ႀကိဳးဆြဲမွကရတဲ့
အကၽြန္႔ဘ၀ႏုႏုရြကား
သခင့္လက္လွုပ္ အလိုေတာ္တိုင္း
ႏွစ္ပါးသခြင္ဇာတ္သဘင္ႏွင့္
အႏုပညာ
ထိပ္တန္းမွာတဲ့ျမန္မာ .......

ႀကိဳးစားကာလွုပ္တုတ္တုတ္
ေခါင္း ခါး စံု ေျခ လက္
ပရိတ္သက္ကိုေျဖေဖ်ာ္လ်က္နဲ႔
လက္ခုပ္သံသံတညံညံ
သခင့္ထံအပါလားဖို႔ေတာ့
ကႀကိဳးကကြက္ေၾကညက္လို႔ေန .......

မေသပါတဲ့ဒီဘ၀မွာ
ဇာတ္ဆရာကလည္း
ကို႔လူသူ႔ဘက္သား
ဘ၀အမွားကိုသာေပ်ာ္
ကံၾကမၼာကိုေမာ္လို႔ၾကည့္
ေပ်ာ္မိတာက
သခင္ဟာ
သူ႔လူကို႔ဘက္သား .......

ေမာမွန္းလည္းမသိ
အကၽြန္ခ်စ္မိတဲ့
သခင့္လက္ေတြေညာင္းမွ
တယုတယေထြးေပြ႔
နံရံထက္မွာခ်ိတ္၍
ႀကိဳးပ်က္မဲ့နက္ျဖန္ေတြအတြက္
ရင္ေတြေလးမိပါအံ့ ..... ။

လက္ေဆာင္ (မင္းခိုက္စိုးစန္)

လမ္းေပၚမွာ လူေတြေတြ႔တုိင္း
လုိက္ၿပီးေမးၾကည့္ရဦးမယ္
ခ်စ္တယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ
သတ္ေသတဲ့ နည္းတစ္မ်ဳိးလား.....လုိ႔။
ငါက...မီးခုိးေရာင္ ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႕ေကာင္ပါ
(ဘ၀မွာ ေမွာင္ရတာေတြပဲ မ်ားတယ္)
လုိအပ္ရင္ မင္းကုိ
အိပ္မက္တစ္ဆင္စာနဲ႔ တင္ေတာင္းႏုိင္တာကလြဲလုိ႔
အရာရာခ်ဳိ႕တဲ့
ဘာဆိုဘာမွမဟုတ္တဲ့ ငနဲေပါ့။
တကယ္ပါ...မင္းအတြက္ေတာ့ ငါဟာ
ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုပဲ
ငါ ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းဆည္းထားတယ္
မင္းကုိသတိရတဲ့အခါ
မၾကာမၾကာ ထုတ္ ထုတ္ၾကည့္ခ်င္လို႔။
ေလွာင္ရယ္သံတစ္၀က္နဲ႔
ခါးသက္သက္ၿပံဳးတတ္တဲ့
ငါရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ ေကာ္ဖီမေလးေရ
ငါ ပုိင္ဆိုင္တဲ့အရာကုိ
မင္းကိုလက္ေဆာင္ မေပးရက္ခဲ့ပါဘူးကြဲ႔။
ငါ့မွာ
မ်က္ရည္ခံ မွဲ႕တစ္လုံးရွိတယ္။

သာသည့္ေျမ သို႕.......

အလွထူးပါဘိ
ျမဖူးျပာအငုံနဲ့
လႊာရုံမွာ ညွွာစုံက်င္းေရာ့ထင္
ျဖဴဝင္းေငြမွုန္လႊာတုိ့
ေလယူရာ ရနံ့ညွင္း
သင္းပ်ံ ့ခဲ့ သူျခံမွာ..။
ငါ့ျခံံၾကည့္ျပန္ေတာ့
မခ်ိပူေပြျပာခဲ
ေျမျပာမွာ ေနစာေတာင္မတင့္နုိင္ဘု
ၾကည္စရာ နီဝါေတြလည္းမပြင့္ေလေတာ့...
စိမ္းရင့္ေရာင္ နြယ္ျခဳံဖုတ္ေတြက
ရွုပ္ေထြးကာ လိမ္ေခြယွက္..
အားပ်က္စရာ..။
သူ့စခန္း
သာဆန္းရဂုံသြင္မုိ့..
ငါလွမ္းကာခုိဝင္လုိ့..
ျပာေငြစင္ၾကဳိင္ပ်ံ ့ရွားပါတဲ့
ပြင့္ငုုံဆင္ ပင္ေတြြၾကားမွလ
ေလွ်ာက္သြားကာ ေပ်ာ္လုိလွပါဘိ
ျမေရာင္စုိ သည္ေျမခင္းရယ္နဲ့
ညွွင္းေလခုိ သစ္ညဳိရိပ္မွာျဖင့္
ေလ်ာင္းအိပ္လုိ့ တကုိယ္သာ
ရႊင္ပါခ်င္ စိတ္ထဲ..။
သုိ့လည္းေလ
မသင့္ေလ်ာ္ေပဘု
ငါ့ျခံေျမ ဥယ်ာဥ္နန္းဟာလည္း
လွေလသည္ သာစခန္းေပေပါ့
စိတ္ပန္းကုိ သည္လုိေျဖလုိ ့
က်က္သေရ တက္ေနဝင့္ေအာင္လ
ငါ့ျခံေျမ အေျချမင့္ခ်င္ငဲ့
သူ့ေျမမွာ ျဖဴျပာပြြင့္ရင္ျဖင့္
ငါ့ေျမမွာ နီဝါတင့္ရမေပါ့
အခြင့္အခါေမွ်ာ္လုိ ့
ဥယ်ာဥ္ေတာ္ သာယာေရးကုိလ
ရွုျမင္ေမွ်ာ္ ခါခါေတြးပါလုိ့..
မေနွးပင္ အားအင္ထုတ္လုိ့ရယ္..
ေပါင္းနွုတ္ဖုိ ့ ခဲ..။
(ေငြတာရီ)