က်ြန္ေတာ့္ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ ခ်စ္ညီေလးနဲ႔ မိခင္ၾကီး။
၂၃.၀၉.၂၀၀၁ ေန႔.....သတိရေနဆဲပါ မိခင္ၾကီး

အေမဟု ေခၚဆိုေသာ္လည္း က်ြန္ေတာ္တို႔အားလံုးရဲ႔ အေမမဟုတ္ပါ၊မိခင္ၾကီးသာျဖစ္ပါသည္။
မိခင္ၾကီး..........မိခင္ၾကီး
က်ြန္ေတာ့္ ဘဝ ရဲ႕ HERO (သူရဲေကာင္း)ပါ၊

KARATAEDO ခါတကစားကြက္

အဲဒီတံုးက အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာ မွတ္မိေသးတယ္...ေရၾကည္မွာလဲ KARATAEDO CLUB ရွိတယ္ေလ...ဒါေပမဲ့ ငသိုင္းေခ်ာင္းက club ကိုဖိတ္ေခၚျပီး သရုပ္ျပခုိင္းတာေလ...သူတို႔ထက္ေတာ္တယ္ေပါ့..ဟဲဟဲ တကယ္လဲေတာ္ပါတယ္ က်ြန္ေတာ္ပါတာကိုး

KARATAE CLUB (NGATHAINGCHAUNG)

1992-1993 ေလာက္ကေပါ့ ငသုိင္းေခ်ာင္း ကရာေတးဒို ကလပ္ နယ္စကားနဲ႔ေျပာရင္ေတာ့ ေက်ာင္းၾကီး(B.E.H.S, NGATHAINGCHAUNG)မွာေပါ့ သင္တန္းဆရာ က ကိုၾကည္ဟန္

နုပ်ိဳစဥ္ အရိပ္မ်ား

၉တန္း တံုးကေပါ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဆရာမ နံမည္ပါ မမွတ္မိေတာ့ဘူး...
B.E.H.S (NGATHAINGCHAUNG). ဆႏၵနဲ႔ ဘဝ တထပ္တည္းက်ဘို႔ ၾကိဳးစားၾကတာပဲ...ျပန္မရေတာ့ေပမဲ့ ျပန္ေရာက္တိုင္းလဲ အမွတ္ေတြရေနတံုးပါပဲ..

နွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ခုနစ္

မေန႔ည တစ္ဆယ့္တစ္နာရီခြဲေလာက္မွာ
တြင္းနက္နက္ၾကီးတစ္ခုထဲကို
ငါ့ရဲ႕အိပ္စက္ျခင္းေတြကို ဆြဲယူျခင္းခံခဲ့ရတယ္၊
ဘာမွမထူးျခားေသးဘူး.....အရင္လိုပါပဲ
အရြယ္လြန္ေနတဲ့ သမင္အုိမၾကီးရဲ႕
ကေဂ်ာက္ဂနဲ႔ ေမြးထုတ္ေပးေနတဲ့
ရင္ေသြးငယ္ေလးလဲ..
ဝံပုေလြေနာက္ပါသြားျပန္ျပီ၊
ဝမ္းမနည္းတတ္တဲ့အက်င့္က ေမြးရာပါလိုျဖစ္ေနျပီ
ရစ္လံုးရဲ႕ထိမ္းခ်ဳပ္ရာခံေနရတဲ့
စြန္ၾကိဳးလိုပဲ ငါ့ကိုေလ်ွာ့လိုက္တင္းလိုက္နဲ႕
ေလာကၾကီးရဲ႕က်ီစယ္ရာကို ေရလိုက္ငါးလိုက္
ေနေပးခဲ့တာ သံုးနဲ႕ခုနွစ္ကေဟစက္ဖို႔
ရက္ပိုင္းမ်ွသာလိုပါေတာ့သည္။...........

အျမန္ျပန္ခဲ့လိုက္ငါ့ဆီကို.....

မင္းမရွိေတာ့....လတ္ဆတ္ပူေႏြးတဲ့

မနက္စာနဲ႔ ေဝးခဲ့ရျပီေပါ့

မင္းမရွိေတာ့....လတ္ဆတ္တဲ့

အျပံဳးေတြလဲ တံဆာမဲ့ခဲ့ျပီေပါ့

မင္းမရွိေတာ့....လတ္ဆတ္ေႏြးေထြတဲ့

ကိုယ္ေႏြးထည္လဲ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ျပီေပါ့

မင္းမရွိေတာ့....ဘယ္သူမွသတိမထားမိတဲ့

ေလာကအလွတရားေတြလဲ ရွင္းျပခြင့္မဲ့ခဲ့ျပီေပါ့

မင္းမရွိေတာ့....

မင္းမရွိေတာ့....

မင္းမရွိေတာ့....

ေယာကၡမ

အီးတီေလး ေမြးေန႔

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အပူဆံုးလလို႔ ေခၚရေလာက္တဲ့
ဧျပီလဖြားသူေရ.........

အပူဆံုးလမွာေမြးေပမဲ့ ငါ့အတြက္ေတာ့ ေရခဲတံုးပဲ....
ပါးခ်ိဳင့္ေလးက ေမြးရာပါအမွတ္အသားေလ.. အိမ္နံမည္ မိေနွာင္းတဲ့...
ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး သာရွိေနေသးရင္
ငါလဲ ဧျပီ (၁၃)မွာေမြးတာလို႔ ဝင္ေျပာမွာေသခ်ာတယ္၊
Aries born ဆိုေတာ့ အသိညဏ္အရာမွာ ေျပာင္ေျမာက္သူတဲ့.ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုထုတ္ေဖာ္မေျပာတတ္ေပမဲ့...

ဟန္ေဆာင္မူ႕ကင္းတယ္တဲ့၊

ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးက်ေနလို႔
သမီးကိုသိခ်င္ အေမကိုအရင္ၾကည့္ဆိုတဲ့စကား
မွားတယ္လို႔ တရားဝင္ေၾကညာေတာ့မယ္.....

ေဆးရုံမွာမ်ား တျခားကေလး တစ္ေယာက္နဲ႔မ်ား မွားခဲ့ေလေရာ့ သလားကြယ္..

(ငသိုင္းေခ်ာင္သား)

အားရင္ေရးျဖစ္တဲ့ကာရံမဲ့

အားရင္ဆိုတာ တရုပ္မေလးနံမည္မဟုတ္ပါ၊
အေပ်ာ္လြယ္တယ္ဆိုတာ အရည္ေပ်ာ္မွတ္နိမ့္လို႔ပဲ
သေဘာထားစမ္းပါ....
ပိုးဖလန္က မီးကိုမွတိုးတာမဟုတ္ဘူး....
သစ္စိမ္းကိုင္းခ်ိဳးျပီး မီးေခ်ာင္းမွာခ်ိတ္ဆြဲဘူးရင္သိလိမ့္မယ္၊
ေခတ္ေတြေျပာင္းကုန္ျပီတဲ့....
အရစ္တိုတယ္ေခတ္....ဆိုကေရးသီးေခတ္....
ေခတ္ေတြဘယ္လိုေျပာင္းေျပာင္း
ဥပေဒေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းေျပာင္း
မေျပာင္းေသးတာ လူေတြစရိုက္နဲ႕
က်ဴးလြန္တဲ့အျပစ္ေတြက မေျပာင္းနိုင္ေသးဘူး..
ေမာတယ္ေလ...
(ငသိုင္းေခ်ာင္းသား)

ငါ့အရိပ္ကိုနင္းတဲ့ ငါ့ေျခရာ

ဘယ္လိုလုပ္မလဲ....
ငါဟာ သူ႕ေျခဖမိုးေအာက္မွာပဲ
အစြယ္က်ိဳးခ်င္ေနတဲ့ ေျမြဆိုးတေကာင္လိုပဲ....
ေၾသာ္...
ဘာလိုလိုနဲ႕ ေတာလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့့တာ
သက္တမ္း ၁၀ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္။
(ငသိုင္းေခ်ာင္းသား)

အလြမ္း

ၾကယ္ေၾကြေတြအလုအယက္
အိတ္ေပါက္နဲ႕ လိုက္ေကာက္ခဲ့.......ည
အဲဒီ....ညရွည္ရွည္မိုးနံရံထက္
ၾကယ္ပြင့္ေတြ တစ္ပြင့္ခ်င္း ျပန္ခ်ိတ္တြယ္ခဲ့
ဒီ.......တစ္ညသာမွာေပါ့။
ႏွင္းဆီတစ္ခိုင္ ေခါင္းတက္ပြင့္ခ်င္လို႕
ေျမၾကီးကို ေလေပါင္အျပည့္ထိုးဖူးခဲ့တယ္
ကံၾကမၼာက ကိုယ့္ဘက္မွာ ရွိမယ္လို႕ေျပာျပီး....
အခုေတာ့......ကတိပ်က္သြားခဲ့ျပန္.....။
ေႏြကို ခ်ိဳးျပီး
မိုးမွာေနထုတ္လွန္းရတဲ့ဇာတ္.....။
အိုးစားကြဲခဲ့ရ ေဆာင္းပ်ဳိမေလးေရ
ရင္ထဲသာ ေတးမွတ္ထားလိုက္ေတာ့မယ္
ၾကာေတာ့ ၾကာခဲ့ပါျပီ
ခ်စ္သူ႕ေနာက္ေက်ာ ပါးလွပ္လွပ္ကေလး
အကိုင္းသစ္မွာ ပြင့္ခဲ့စဥ္က.....
အလြမ္းခါးရွရွေတြ မူးမူးရူးရူး ေသာက္ခဲ့ရ
ေၾသာ္
ပိေတာက္ေတြေတာင္ ပြင့္ျပန္ေတာ့မယ္၊
(နရီ-ျမိတ္)

(...........)

ဆယ့္နွစ္ၾကဳိး ကေဝအတတ္နဲ႔
(ငါ့ရင္ထဲက) မီးခတ္တဲ့ စကားလံုးေတြကို သတ္ျငိမ္း...
အိပ္မက္သိမ္းတမ္း ျပဴစားတတ္တဲ့ ရြာသူေရ..
ရင္ခုန္သံေတြကိုပဲ ေခါစာပစ္လိုက္တယ္
သခင္မ.......
ေပ်ာ္ပါ..ပါးပါ...စားပါ..ေသာက္ပါ..
မရိုမေသ တမ္းတမိတဲ့
ေဟာဒီက အမိုက္အမဲေကာင္ကိုလည္း အျပစ္ကလြတ္ေတာ္မူပါ..
မီးစတဖက္..ေရမွုတ္အဖက္
အၾကည့္လတ္လတ္ ေတြကိုလည္း
ေပးသနားေတာ္မူပါ..
တရားဝင္စစ္ေၾကညာျပီးမွ မတြယ္တာရရင္
ဘာမွမလုပ္ခ်င္ဘူးဆိုတဲ့
ေဟာဒီက ငပ်င္းအတြက္
လက္ေၾကာတင္းေအာင္ လြမ္းခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ။
(မင္းခိုက္စုိးစံ)

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ ႔ မေဗဒါ

ညိဳျပာျပာ လတာျပင္ ေျခရင္း
လိူင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္၊ လူိင္းသက္ရာဆင္း
ဆင္းရလဲမသက္သာ၊
အုန္းလက္ေၾကြေရေပါေလာ၊ ေမ်ာဆံုလို႔လာ
အဆင္းနဲ႔အလာ ေဗဒါမအေထြး
အုန္းလက္ေၾကြ သူ႔နံေဘး ေဆာင့္ခဲ့ရေသး
ေဆာင့္ခဲ့လည္း မ သက္သာ
ေနာက္တခ်ီ ဒီ တလံုးက ဖုန္းလိုက္ျပန္ပါ၊
ျမဳတ္ေလေပါ့ ေပၚမလာ မေဗဒါ အလွ
တလံကြာ လိူင္းအၾကြ၊ ေပၚလိုက္ျပန္ရ၊
ေပၚျပန္လည္း မ သက္သာ
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေျမာင္းငယ္ထဲက
ဘဲ ထြက္လို႔လာ၊
ဘဲအုပ္မွာ တစ္ရာ နွစ္ရာ
ေဗဒါက တပင္ထဲ၊
အယက္အကန္ခံလို႔
ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ ပန္းပန္လ်ွက္ပဲ။

စိတ္ထဲရွိတာ အံထုတ္မယ္

ဝါသနာတူရင္ ယူေရနီယံထည့္ျပီး
ကမၻာပတ္မယ္...လိုက္ရဲရင္ လိုက္ခဲ့....
ရင္ခုန္သံေတြ လာမေျပာနဲ႕
မင္းေျခစံုကန္ရင္ေတာင္ ငါၾကိဳးစားျပီး အျပံဳမပ်က္ေနေပးမယ္။
ငါရွာတာ မင္းအတြက္ခ်ည္းမဟုတ္ဘူးလို႕ စိတ္မပ်က္နဲ႕
ရခဲ့တာ ဒုတၡေတြခ်ည္းမို႔၊
ငါျမိဳခ်ခဲ့တာေတြလဲ အစာေၾကေလာက္ျပီ၊
ေကာင္းကင္ၾကီးက ဝမ္းယားေမွာက္ျပီး အံခ်တိုင္း...
ေသြးမပ်က္ခဲ့ဘူး..
အလင္းေရာင္ရွိေနသရၽႊ္ ငါ့အရိပ္ မေပ်ာက္ေစရဘူး။
(ငသိုင္းေခ်ာင္းသား)