မေန႔ည တစ္ဆယ့္တစ္နာရီခြဲေလာက္မွာ
တြင္းနက္နက္ၾကီးတစ္ခုထဲကို
ငါ့ရဲ႕အိပ္စက္ျခင္းေတြကို ဆြဲယူျခင္းခံခဲ့ရတယ္၊
ဘာမွမထူးျခားေသးဘူး.....အရင္လိုပါပဲ
အရြယ္လြန္ေနတဲ့ သမင္အုိမၾကီးရဲ႕
ကေဂ်ာက္ဂနဲ႔ ေမြးထုတ္ေပးေနတဲ့
ရင္ေသြးငယ္ေလးလဲ..
ဝံပုေလြေနာက္ပါသြားျပန္ျပီ၊
ဝမ္းမနည္းတတ္တဲ့အက်င့္က ေမြးရာပါလိုျဖစ္ေနျပီ
ရစ္လံုးရဲ႕ထိမ္းခ်ဳပ္ရာခံေနရတဲ့
စြန္ၾကိဳးလိုပဲ ငါ့ကိုေလ်ွာ့လိုက္တင္းလိုက္နဲ႕
ေလာကၾကီးရဲ႕က်ီစယ္ရာကို ေရလိုက္ငါးလိုက္
ေနေပးခဲ့တာ သံုးနဲ႕ခုနွစ္ကေဟစက္ဖို႔
ရက္ပိုင္းမ်ွသာလိုပါေတာ့သည္။...........
Wednesday, May 5, 2010
Tuesday, May 4, 2010
အျမန္ျပန္ခဲ့လိုက္ငါ့ဆီကို.....
မင္းမရွိေတာ့....လတ္ဆတ္ပူေႏြးတဲ့
မနက္စာနဲ႔ ေဝးခဲ့ရျပီေပါ့
မင္းမရွိေတာ့....လတ္ဆတ္တဲ့
အျပံဳးေတြလဲ တံဆာမဲ့ခဲ့ျပီေပါ့
မင္းမရွိေတာ့....လတ္ဆတ္ေႏြးေထြတဲ့
ကိုယ္ေႏြးထည္လဲ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ျပီေပါ့
မင္းမရွိေတာ့....ဘယ္သူမွသတိမထားမိတဲ့
ေလာကအလွတရားေတြလဲ ရွင္းျပခြင့္မဲ့ခဲ့ျပီေပါ့
မင္းမရွိေတာ့....
မင္းမရွိေတာ့....
မင္းမရွိေတာ့....
Subscribe to:
Comments (Atom)
Posts
