(...........)

ဆယ့္နွစ္ၾကဳိး ကေဝအတတ္နဲ႔
(ငါ့ရင္ထဲက) မီးခတ္တဲ့ စကားလံုးေတြကို သတ္ျငိမ္း...
အိပ္မက္သိမ္းတမ္း ျပဴစားတတ္တဲ့ ရြာသူေရ..
ရင္ခုန္သံေတြကိုပဲ ေခါစာပစ္လိုက္တယ္
သခင္မ.......
ေပ်ာ္ပါ..ပါးပါ...စားပါ..ေသာက္ပါ..
မရိုမေသ တမ္းတမိတဲ့
ေဟာဒီက အမိုက္အမဲေကာင္ကိုလည္း အျပစ္ကလြတ္ေတာ္မူပါ..
မီးစတဖက္..ေရမွုတ္အဖက္
အၾကည့္လတ္လတ္ ေတြကိုလည္း
ေပးသနားေတာ္မူပါ..
တရားဝင္စစ္ေၾကညာျပီးမွ မတြယ္တာရရင္
ဘာမွမလုပ္ခ်င္ဘူးဆိုတဲ့
ေဟာဒီက ငပ်င္းအတြက္
လက္ေၾကာတင္းေအာင္ လြမ္းခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ။
(မင္းခိုက္စုိးစံ)

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ ႔ မေဗဒါ

ညိဳျပာျပာ လတာျပင္ ေျခရင္း
လိူင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္၊ လူိင္းသက္ရာဆင္း
ဆင္းရလဲမသက္သာ၊
အုန္းလက္ေၾကြေရေပါေလာ၊ ေမ်ာဆံုလို႔လာ
အဆင္းနဲ႔အလာ ေဗဒါမအေထြး
အုန္းလက္ေၾကြ သူ႔နံေဘး ေဆာင့္ခဲ့ရေသး
ေဆာင့္ခဲ့လည္း မ သက္သာ
ေနာက္တခ်ီ ဒီ တလံုးက ဖုန္းလိုက္ျပန္ပါ၊
ျမဳတ္ေလေပါ့ ေပၚမလာ မေဗဒါ အလွ
တလံကြာ လိူင္းအၾကြ၊ ေပၚလိုက္ျပန္ရ၊
ေပၚျပန္လည္း မ သက္သာ
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေျမာင္းငယ္ထဲက
ဘဲ ထြက္လို႔လာ၊
ဘဲအုပ္မွာ တစ္ရာ နွစ္ရာ
ေဗဒါက တပင္ထဲ၊
အယက္အကန္ခံလို႔
ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ ပန္းပန္လ်ွက္ပဲ။

စိတ္ထဲရွိတာ အံထုတ္မယ္

ဝါသနာတူရင္ ယူေရနီယံထည့္ျပီး
ကမၻာပတ္မယ္...လိုက္ရဲရင္ လိုက္ခဲ့....
ရင္ခုန္သံေတြ လာမေျပာနဲ႕
မင္းေျခစံုကန္ရင္ေတာင္ ငါၾကိဳးစားျပီး အျပံဳမပ်က္ေနေပးမယ္။
ငါရွာတာ မင္းအတြက္ခ်ည္းမဟုတ္ဘူးလို႕ စိတ္မပ်က္နဲ႕
ရခဲ့တာ ဒုတၡေတြခ်ည္းမို႔၊
ငါျမိဳခ်ခဲ့တာေတြလဲ အစာေၾကေလာက္ျပီ၊
ေကာင္းကင္ၾကီးက ဝမ္းယားေမွာက္ျပီး အံခ်တိုင္း...
ေသြးမပ်က္ခဲ့ဘူး..
အလင္းေရာင္ရွိေနသရၽႊ္ ငါ့အရိပ္ မေပ်ာက္ေစရဘူး။
(ငသိုင္းေခ်ာင္းသား)